Układ oddechowy jest układem, który sprzyja leczeniu miejscowemu. Dlatego coraz bardziej rozwija się rynek inhalatorów, które umożliwiają podawanie lekarstw drogą wziewną do układu oddechowego. Taki sposób leczenia ma bardzo wiele plusów. Inhalatory przez stosowanie bezpośrednio w miejscu gdzie rozwija się choroba, dają możliwość szybszego leczenia stosując niewielkie dawki, co ogranicza możliwość wystąpienia efektów ubocznych. Lek w postaci gazu zawierającego cząsteczki leku o rozmiarze od 1 do 5 mikrometrów działa na pęcherzyki oraz oskrzeliki płucne. Aby leczenie było skuteczne należy zadbać o to, aby inhalator wytwarzał zawiesinę gazu z cząsteczkami leku o odpowiedniej wielkości.

Dostępne jest kilka rodzai inhalatorów, są to inhalatory kieszonkowe lub przenośne urządzenia inhalacyjne pneumatyczne lub ultradźwiękowe. W tym artykule szczegółowo opisane zostaną inhalatory przenośne.

Nebulizacja

Nebulizacja, to leczenie polegające na dawkowaniu leku w postaci aerozolu zawierającego rozproszone cząstki. Do tego celu stosuje się inhalatory przenośne pneumatyczne i ultradźwiękowe. Taki sposób leczenia ma wiele zalet w stosunku do inhalatorów kieszonkowych. Możemy samodzielnie ustalać dawkę leku oraz stosować ich kilka podczas jednej nebulizacji. Nie istnieje konieczność koordynacji wdechu oraz wydechu, dzięki czemu możemy inhalować dzieci i osoby starsze.

Inhalatory przenośne

Inhalator pneumatyczny charakteryzuje się tym że lek podawany jest w aerozolu poprzez sprężone powietrze wytworzone przez specjalną sprężarkę. Nazwa tego urządzenia bierze się z tego, że płynny lek pobierany jest z odpowiedniego pojemnika za pomocą przewody pneumatycznego. Przewód ten zakończony jest maseczką twarzową. Lek rozbijany na cząstki poprzez strumień powietrza pod wysokim ciśnieniem. Cząstki o odpowiedniej wielkości kierowane są do układu oddechowego pacjenta, a zbyt duże wracają z powrotem do pojemnika z lekiem. Tego typu inhalator posiada jednak pewną wadę, tzn. obniża on temperaturę aerozolu. Nowsze inhalatory posiadają termostat, dzięki czemu możemy uzyskać temperaturę gazu bezpieczną dla dróg oddechowych. Nowsze urządzenia dają możliwości wytwarzania mniejszych cząstek do inhalacji dolnych i większych cząstek do inhalacji górnych dróg oddechowych. Skuteczną nebulizację zapewnia inhalator który wytwarza aerozol zawierający 50% leku, a rozmiar jego cząstek wynosi od 1 do 5 mikrometrów przez okres dziesięciu minut.

Urządzeniami o bardziej złożonej budowie, ale o lepszej wydajności jest inhalator ultradźwiękowy. Rozbijanie cząstek leku odbywa się w komorze poprzez stosowanie ultradźwięków o częstotliwości 1 do 2MHz. Im mniejsza gęstość leku oraz im większa moc drgań tym otrzymujemy mniejsze czątki. Po wytworzeniu aerozolu podobnie jak we wcześniej opisywanym aparacie, gaz kierowany jest do dróg oddechowych pacjenta za pomocą maski lub ustnika. Inhalator ultradźwiękowy nie powoduje obniżenia temperatury aerozolu. Pracuje on znacznie ciszej niż inhalator pneumatyczny. Niestety nie jest wskazany dla dzieci poniżej 1 roku życia.

Brak komentarzy

Brak komentarzy.

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu. TrackBack URI

Dodaj komentarz

You must be logged in to post a comment.